อช.น้ำตกสามหลั่น และเขาพระพุทธบาทน้อย จ.สระบุรี

หมูย่างพริกไทดำ กับลูกชิ้น ไส้กรอก

23 - 24 มิถุนายน 50

ในขณะที่สายฝน ยังคงให้ความชุ่มชื่น แก่ผืนป่า ไม่เว้นผืนป่าที่แนบชิดกับชุมชน และตัวเมืองที่ไม่ห่างไปไกลนัก อย่าง อุทยานแห่งชาติน้ำตกสามหลั่น

และถัดไปไม่ไกลนักยังมีแนวเขาหินปูนพระพุทธบาทน้อย ที่ครั้งแต่เดิมยุคหนึ่ง หมู่หินผาเหล่านี้เกิดจากการทับถม จากเศษซากหินปูนในมหาสมุทร จึงทำให้ดูแปลกตาเมื่อเปรียบกับที่อื่น ๆ และยังไม่รวมกับระบบนิเวศเขาหินปูน ที่นับวันจะเริ่มหายไป

 
 

เมื่อกำหนดจุดหมาย การเดินทางก็มักจะตามมา ไม่นานแผนที่ก็ถูกกางออก เพื่อหาตัวเลขทางหลวงแผ่นดินเส้นทางต่าง ๆ แน่นอนเราเริ่มตั้งต้นจากกรุงเทพ ฯ วิ่งตรงดิ่งไปยังศูนย์ศิลปาชีพบางไทร เป็นที่หมายแรก

เราใช้เวลาเข้าไปเดินภายในอาคารแสดงสินค้า ที่ค่อนข้างจะใหญ่มาก เมื่อมองจากภายนอกก็จะเห็นรูปทรงสถาปัตย์ที่ดูสวยงามเหมาะกับการถ่ายรูปเก็บไว้ ดังนั้นพวกเราใช้เวลาถ่ายรูปมากกว่าเดินดูสินค้าหัตถกรรมเสียอีก

ศูนย์ศิลปาชีพบางไทร
ตื่นมารับบรรยากาสยามเช้าที่สดชื่น
และเมื่อเติมพลังให้อิ่มท้อง เราก็เริ่มมุ่งตรงไปยัง วิเศษชัยชาญ จ.อ่างทอง เพื่อไปดูให้รู้ว่าที่นั่นมีแหล่งท่องเที่ยวไหนที่น่าสนใจบ้าง โดยยึดหลักจากชุมชนหมู่บ้านโฮมสเตย์ต่าง ๆ ใช้เวลาไม่เท่าไหร่ วนเกือบทั่วอ่างทอง เพราะเป็นจังหวัดเล็ก ๆ
ยืดเส้น ยืดสาย กันสักหน่อย
แมลงปอสีแดง

ในระหว่างทางที่ออกจากอ่างทอง ไปยังสระบุรี ฝนก็เริ่มลงเม็ด แรงบ้างเบาบ้าง ทำให้พวกเราอดหวั่นใจไม่ได้ ว่าคืนนี้จะนอนกันยังไง เต็นท์ที่เตรียมมาจะรองรับน้ำฝนไหวหรือเปล่า และก็เป็นไปตามที่คาดไว้ เมื่อพวกเราไปถึง อช.เขาสามหลั่น ฝนที่พึ่งซาลง ก็เริ่มสร้างความลำบากใจให้อีกครั้ง แต่โชคยังดีที่ยังมีศาลาริมอ่างเก็บน้ำ ที่ยังพอให้หลบฝนได้

เอื้อมมือคว้า
เส้นทางในอุทยาน

อาศัยพื้นที่น้อยนิดบนศาลาพัก กับแสงสว่างที่เริ่มหมดลง สิ่งแรกที่ต้องทำคือ อาหารเย็น มื้อใหญ่ตามที่เตรียมอุปกรณ์และวัตถุดิบมา เมื่ออิ่มเอมกันพออควร ก็ต้องขยายพื้นที่ใหม่ เพื่อกางเต็นท์ในศาลา แม้ว่าเต็นท์อีกหลังจะถูกเบียดออกไปนอกหลังคาก็ตาม

มอส ที่ขึ้นตามที่ชุ่มชื้น
อ้น + ปิ๊ก + เต้ย + พร

เมื่ออาบน้ำกันแล้ว พวกเราก็เริ่มกับอาหารอีกมื้อ พร้อมกับจับเข่าคุยกันเรื่องเดิม ๆ และนินทาเพื่อนอื่น ๆ ที่นอนสบายกันที่บ้านด้วยความสนุกสนาน ก่อนสมาชิกแต่ละคนจะเงียบเสียงหายไปในเต็นท์ จวบจนเสียงพูดคุยกลายเป็นเสียงกรน ด้วยความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง

บ่อยครั้งเสียงปลุกในยามเช้าจะเป็นเสียงนก ที่เริ่มออกหากิน แต่ครั้งนี้ออกจะต่างไปหน่อย เมื่อกลุ่มที่มารับน้องที่พักใกล้ ๆ กันเริ่มภารกิจส่งเสียงโวยวายกัน จนเราอดที่จะบ่นไม่ได้ ไม่เข้าใจรับน้องจะคุยกันดี ๆ ไม่ได้หรือไง

 
ปูที่พบบริเวณน้ำตกสามหลั่น
ดักแด้ รังไหมสีทอง

เมื่อตื่นขึ้นมาล้างหน้า ก็มานั่งจิบกาแฟ ( จริง ๆ น่าจะเรียกว่าซดมากกว่า ) แล้วเราก็ให้ความสนใจกับการถ่ายรูปบ้าง เขียนไดอารีบ้าง อ่านหนังสือบ้าง ตามความถนัดและความต้องการของใครของมัน

การตัดสินใจแบบเผด็จการ หน่อย ๆ ที่จะทิ้งเพื่อนสักคนเพื่อทำอาหารเช้าไว้รอ ในขณะที่คนหมู่มากเดินไปเที่ยวน้ำตกเขาสามหลั่น แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้อีกคนรู้สึกอิจฉาอะไรแน่ เพราะที่น้ำตกที่ไหล เมื่อกับน้ำตาของเรา ไม่ต่างจากเมื่อปีที่แล้วเท่าไหร่นัก ถึงแม้จะทำให้สงสัยมาสองครั้งแล้วว่าทำไมน้ำถึงน้อยนัก แต่เราก้ไม่เคยถามเจ้าหน้าที่ดูเหมือนกัน ทำไมหนอ ?

หนอนผีเสื้อ ที่มีรูปร่างแปลก ๆ
ผาหินปูน ที่นักปีนเขามักมาทดลองฝีมือกัน

กินมื้อเช้า ในตอนสาย ๆ เสร็จ เก็บสำภาระเรียบร้อย ก็เดินทางกันต่อ ไปยังเขาพระพุทธบาทน้อย ซึ่งเป็นเขาหินปูนที่ยังคงเหลืออยู่ ใน อ.แก่งคอย เมื่อไปถึง อาจารย์สนิท ผู้รู้ในพื้นที่เล่าให้ฟังถึงความเป็นมาเป็นไป และความน่าสนใจของเขาลูกนี้ พอได้เวลาอันควร เป้าหมายอยู่ที่ต้นปรงขนาดใหญ่ ที่มีอายุหลายร้อย ซึ่งอยู่บนยอดเขา เส้นทางไม่ง่ายนักสำหรับคนไม่คุ้นเคย เพราะเส้นทางขึ้นไม่ได้ถูกกำหนดตายตัว ตรงไหนปีนได้ก็ปีน และขึ้นไปให้สูงที่สุด

องุ่นป่า
เส้นทางไต่ขึ้นเขาพระพุทธบาทน้อย

และในระหว่างทางสิ่งที่คาดคิดเอาไว้ก็เริ่มมาทันที สายฝนที่เรียกได้ว่าตกอย่างมืดฟ้ามัวดิน ก็เริ่มกระหน่ำทันที เราเลือกที่จะไปต่อ เพราะถึงจะเลือกทางไหนก็เปียกอยู่ดี แถมพืชที่นี่นอกจากจะดูแปลกตาแล้ว ยังพึ่งพาเป็นที่หลบฝนไม่ได้ เมื่อขึ้นสูงเท่าไหร่ก็เริ่มไม่เห็นพื้นข้างล่าง เพราะฝนบดบังไปหมด อีกทั้งก้อนหินเริ่มจะมีความคมขึ้นคล้ายปะการัง เพราะโดนฝนกัดเซาะตามกาลเวลา เราประสบผลสำเร็จเมื่อคำทางจนถึงจุดสูงสุด และได้เห็นต้นปรงอายุแตกต่างกันไป เมื่อดูรอบ ๆ อดคิดถึงยุคดึกดำบรรพ์ไม่ได้ เพราะพรรณพืช และกลุ่มหินปูนรูปร่างแปลกตา ผนวกกับฝนเริ่มซาลง ทำให้เราเห็นพื้นทุ่งนาสีเขียวดูสวยงามมาก ซึ่งก็คุ้มกับการบุกตลุยขึ้นมา ขาลงก็ใช่จะยิ่งหย่อนกว่าขาขึ้น เพราะเส้นทางไม่เดิม แถมยังต้องแหวกทางลงไปอีก

สุดท้าย ก็ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้า และล้างตัวให้สะอาดก่อนที่จะกลับสู่กรุงเทพ ด้วยอารมย์อิ่มเอม และต้องขอบคุณเพื่อนดี ๆ ที่คอยทำอาหารแถมยังขับรถให้ ถือได้ว่าเป็นโชคดี ที่ได้เที่ยวไปในที่ที่อยากไป และกับเพื่อนร่วมทางที่ดี

 

 

 
เส้นทางเริ่มทุลักทุเล
ปรงภูเขา จุดหมายในการเดินทาง
ภาพจากมุมสูง ที่พายุฝนกำลังก่อตัว
ยอดเขาพระพุทธบาทน้อย
 
ศูนย์กิจกรรมเพื่อธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (ENAC)
7/368 เมืองทองธานี ถ.ป๊อปปูล่า ต.บางพูด อ.ปากเกร็ด จ.นนทบุรี 11120 , Tel. / Fax. : 02-980-4651 , 089-161-7933 , 061-094-9052
E-mail : enac-club@hotmail.com , Facebook : www.facebook.com/enac.club
© 2017 enac-club.com All rights reserved.